Pachnica dębowa żywi się dość wilgotnym martwym drewnem, głównie jest to tak zwany czerwony mursz.

W Republice Czeskiej pachnica dębowa zaliczana jest do gatunków bardzo zagrożonych i znajduje się na krajowej czerwonej liście bezkręgowców jako krytycznie zagrożona. Gatunek ten jest narażony na wyginięcie ze względu na dominującą metodę zagospodarowania lasu – wycinkę starych drzew, usuwanie drewna leżącego oraz stosowanie insektycydów. W parku Szylerzowice  odnotowano 79 drzew potencjalnie nadających się do rozwoju pachnicy, natomiast na 10 drzewach obecność chrząszcza została potwierdzona. W ramach zapewnienia ochrony gatunku ograniczana jest wycinka starych drzew liściastych z wykształconymi wgłębieniami, w tym pni tych drzew. Jeśli drzewo pęknie lub obumrze samoistnie, konieczne jest pozostawienie pnia na miejscu, ponieważ martwe drzewo stwarza dogodne warunki do rozwoju pachnicy jeszcze przez kilka lat. Parkiem należy zarządzać w sposób, który nie zagraża pachnicy. Najbliższymi krewnymi pachnicy są kwietnica okazała (Cetonini) i rohatyńcowate (Dynastini).